Coax Info
Uitleg
Een coaxkabel is een kabel voor het geleiden van hoogfrequent signalen (bijvoorbeeld een televisiesignaal of een signaal in een computernetwerk). De 'kern' (binnenste koperen geleider) en de 'mantel' (omhullende buitenste geleider) zijn de twee stroomvoerende verbindingen. Door de Wet van Lenz blijven deze elkaar opheffende stromen dicht bij elkaar lopen. Omdat de assen van beide geleiders samenvallen (vanwaar de naam: co-axiale kabel) heffen de elektrische en magnetische velden van binnen- en buitengeleider elkaar buiten de kabel op, waardoor geen stoorsignalen naar binnen of naar buiten kunnen lekken.
Opbouw coax kabel
1. In het midden van de kabel bevindt zich de binnengeleider of kern ( centre core in tekening ) waardoor het signaal overgedragen wordt. Deze is gemaakt van massief of geslagen koper. Soms wordt de kern verzilverd, voor een verbeterde geleiding.
2. Om de kern bevindt zich het elektrisch isolerende diëlectricum ( dielectric insulator in tekening ). Soms is dat lucht, en in dat geval moeten er afstandhouders in de kabel worden aangebracht.
3. Om het diëlectricum heen bevindt zich de buitengeleider of mantel ( metallic shield in tekening ) . Deze is meestal van koper en kan massief en/of gevlochten zijn.
4. Rondom de buitengeleider bevindt zich een kunststoflaag om de kabel tegen weersinvloeden te isoleren en beschermen ( plastic jacket in tekening )
Coax voor de consument
Een goede coaxiale kabel is stralingsarm. Dat wil zeggen dat de hoogfrequent signalen die door de kabel worden getransporteerd niet naar buiten kunnen lekken. Omgekeerd kunnen ook geen hoogfrequent signalen van buiten naar binnen dringen en zo storing veroorzaken.
Een coaxiale kabel bestaat uit een binnengeleider met daaromheen isolatie. De betere kabels zijn vervolgens afgedekt met een metaalfolie waar overheen een mantel van gevlochten metalen draadjes is aangebracht. Dit is de buitengeleider van de kabel. Om deze buitengeleider ligt ook weer een isolatielaag, de buitenmantel. Coaxiale kabels voor de doorgifte van radio en televisiesignalen moeten een impedantie hebben van 75 Ohm. Voor computernetwerken worden kabels met een impedantie van 50 Ohm gebruikt. Het is voor de aanleg van een netwerk belangrijk dat de typen niet verwisseld worden!
Hoe groter de diameter van een coaxiale kabel hoe geringer het signaalverlies. Ook het gebruikte isolatiemedium is van invloed op het signaalverlies. Zo geeft schuimkabel minder verlies dan kabel met een vaste kunststof isolatie. Je kunt daardoor met een schuimkabel grotere afstanden overbruggen. Wij hebben rekening gehouden met bovenstaande. Daarom bieden wij in onze webshop coax kabels aan met een impedantie van 75 Ohm, met bovendien een erg grote diameter van 22AWG.
